Suki Blog

Post Page Rank

เป็นครั้งแรกที่ต้องลงพื้นที่สัมภาษณ์และเก็บข้อมูลในจังหวัดภาคอีสาน
ไม่ใช่อีสานติดกลางเช่นโคราช หรืออีสานติดเหนืออย่างจังหวัดเลย
แต่เป็นอีสานแถบคมขวานอย่างสกลนคร นครพนม และสุรินทร์

ตลอดทริป 4 คืน 3 วัน เราเดินทางด้วยรถทัวร์ทั้งหมด 4 สาย
และเลือกซื้อตั๋วของแต่ละบริษัทโดยไม่รู้เลยว่า ยี่ห้อไหนดี-ด้อยต่างกันอย่างไร
แต่พอผ่านประสบการณ์นั่งรถทัวร์อุตลุดมาแล้วก็อยากจะเล่าสู่กันฟัง

เราออกสตาร์ทจากหมอชิตเวลา 20.10 น. ในคืนพระจันทร์ยิ้ม
ด้วยรถวีไอพี 24 ที่นั่งของบริษัท ขนส่ง จำกัด สายกรุงเทพฯ-สกลนคร
จ่ายค่าตั๋วไป 773 บาท (ณ วันที่ 29 พ.ย. 51) ก็เลยได้เบาะที่กว้างขวางงงง…
แม้จะวางกระเป๋ากล้องไว้ข้างๆ ตัว ก็ยังเหลือที่ให้หย่อนก้นอีกเหลือเฟือ
ผ้าห่มห่อมาในซองพลาสติกปิดมิดชิด หอมสะอาดไว้ใจได้
แอร์เย็นฉ่ำถึงขนาดต้องพึ่งพาเสื้อหนาว

ประมาณ 5 ทุ่มรถทัวร์จอดพักให้ทานอาหารมื้อดึกที่สีคิ้ว จ.นครราชสีมา
แต่จุดจอดรถค่อนข้างโทรมและเก่า อาหารก็ดูไม่น่ากินเท่าไหร่
เราขอบาย แลกคูปองอาหารเป็นนมถั่วเหลืองและนมเปรี้ยวมาแทน

ออกจากสีคิ้วก็รถก็วิ่งยาวถึงสกลนคร
เราซึ่งตอนนั้นเข้าสู่โหมดง่วงแล้ว เลยหลับอย่างง่ายดาย
แต่จากหลับสบายๆ ก็ต้องสะดุ้งเฮือกเป็นระยะ…ด้วยพิษกลิ่นส้วม!!!

เพราะห้องส้วมท้ายรถโชยกลิ่นอบอวลในทุกครั้งที่มีคนเปิดประตูส้วมเพื่อใช้งาน
เรานั่งแถวที่ 3 กลิ่นก็ยังมาถึง ซึ่งเราคิดว่าทุกคนในรถได้สูดดมกันถ้วนทั่วแน่นอน
แม่ม…จ่ายแพงแล้ว แต่ตูยังต้องมาเจอกลิ่นไม่พึงประสงค์อีก เซ็งโคตร
สุดท้ายก็ถึงปลายทางโดยสวัสดิภาพ

งานที่สกลนครและนครพนม (ใช้เหมารถสองแถวไป) เสร็จเรียบร้อยภายในวันเดียว
เป้าหมายต่อไปอยู่ที่สุรินทร์
เพราะไม่มีรถประจำทางวิ่งตรงจากสกลนครไปเมืองช้าง
เท่าที่สอบถามจากคนในพื้นที่ เรามี 2 ทางเลือก
ทางแรก หารถไปอุบลราชธานี แล้วต่อรถจากที่นั่นไปสุรินทร์
และทางที่สอง หารถไปโคราช แล้วต่อรถจากที่นั่นไปสุรินทร์

ทางที่สองอ้อมกว่าทางแรก แต่เนื่องจากเราเสร็จงานไม่ทันรถเที่ยวสุดท้ายที่จะไปอุบลราชธานี
เลยต้องนั่งรถย้อนไปโคราช ได้ตั๋วของชาญทัวร์ เป็นรถปรับอากาศ 2 ชั้น 40 ที่นั่ง (..มั้ง)
ซึ่งเป็นรถที่จะวิ่งจากนครพนมไประยอง
แต่ผ่านรับคนที่สกลนคร กาฬสินธุ์ ขอนแก่น นครราชสีมาด้วย
จ่ายไป 308 บาทสำหรับการหย่อนตูดจากสกลนครถึงโคราช

ปรากฏว่า ไม่ประทับใจตั้งแต่แรกเจอ
เพราะรถมาช้ามาก กำหนดออกจากสกลนคร 16.30 น.
ชะเง้อคอรอกันเกือบ 45 นาที กว่ารถจะมา

พอขึ้นนั่งประจำที่ โอ้โห…เปิดหนังตลกห่วยๆ แบบที่ไม่อยากดู
ระบบปรับอากาศเย็นฉ่ำใช้ได้ ที่นั่งพอดีตัว
ผ้าห่มคงสะอาดมั้ง ไม่หอมแต่ก็ไม่เหม็น
เที่ยวนี้แจกข้าวกล่องด้วย เป็นพะแนงไก่+ข้าวสวย
รสชาติและปริมาณพอใช้ได้…รอดตายไปหนึ่งมื้อ
ห้องส้วมก็ไม่โชยกลิ่นรบกวนจมูก
แต่…
ที่ไม่ประทับใจอีกอย่างก็คือ มันเป็นรถที่แวะจอดบ่อยมาก
ทั้งจอดที่จุดขายตั๋วของบริษัทเองและที่บขส.
กว่าจะถึงโคราชก็ปาเข้าไปเที่ยงคืนนิดๆ

ท่ารถทัวร์ที่โคราชสว่างไสวและคึกคักสุดๆ
มีเที่ยวรถออกจากจุดนี้ไปถึงสุรินทร์ทุกชั่วโมง
เราได้ตั๋วของศรีมงคลขนส่ง เป็นรถทัวร์ที่วิ่งจากพัทยาไปอุบลราชธานี
แต่ผ่านทั้งโคราชและสุรินทร์ เราเลยได้แถมพ่วงไปด้วย โดยจ่ายค่าตั๋ว 155 บาท
รถแอร์เย็นฉ่ำ ที่นั่งพอดีตัว ไม่เหม็นกลิ่นห้องน้ำ ไม่แจกผ้าห่มผืนใหม่
เลยจำใจห่มต่อจากผู้โดยสารคนก่อน…ไม่ใช้ก็แข็งตาย
ไม่มีการแจกอาหารหรือเครื่องดื่มใดๆ
คงเพราะเป็นรถทัวร์รอบดึก ออกจากโคราชตีสองถึงสุรินทร์ประมาณตี 5

จากสุรินทร์อยากกลับกรุงเทพฯ ด้วยรถไฟ
นั่งแบบสปริ้นเตอร์หรือตู้นอนปรับอากาศชั้น 2 ก็ได้
ทว่า…ต้องผิดหวัง เพราะตั๋วรถไฟเต็มหมดแล้ว
โอเค นั่งรถทัวร์อีกเที่ยวก็ได้ฟระ
ซื้อแบบสุ่มมั่วอีกเช่นกัน คราวนี้ได้ตั๋วของนครชัยแอร์ ราคา 399 บาท

เดินมาถึงท่ารถก่อนเวลาเกือบครึ่งชั่วโมง
รถสีขาวคันใหญ่มาจอดรออยู่แล้ว
ก้าวขึ้นรถก่อนเวลาสองทุ่มครึ่งเล็กน้อย
โอ้โห เป็นรถทัวร์ที่หรูหราเอี่ยมอ่องมากๆ

เก้าอี้กว้างพอเหมาะและเป็นเบาะนวดไฟฟ้าที่ยังใช้งานได้
ด้านข้างของเก้าอี้มีปุ่มควบคุมความดังของเสียงและเลือกช่องสำหรับการรับฟัง 3 ช่อง
ช่อง 1 เป็นเสียงของภาพยนตร์ที่กำลังฉายอยู่บนจอ
(เขาฉายหนังญี่ปุ่นตามด้วยซิทคอมเรื่องเป็นต่อ)
ช่อง 2 เป็นเพลงไทย
ช่อง 3 เป็นเพลงสากล

พูดง่ายๆ เหมือนบนเครื่องบิน แต่ไม่ต้องใช้หูฟังแบบเสียบสาย
เพราะเขาซ่อนลำโพงไว้ในพนักพิงศีรษะแล้ว
แค่เลือกช่อง เร่งเสียง แล้วเอนหลังสบายๆ เสียงก็ลอยมาข้างๆ หูเลย

ผ้าห่มห่ออยู่ในมิดชิด เขียนข้อความไว้ว่า “ผ่านการฆ่าเชื้อ”
พอแกะออกมาจากซองพลาสติก โอ้ว…หอมฟุ้งกลิ่นสะอาด

ที่อยู่เหนือศรีษะ นอกจากจะมีช่องแอร์ และไฟอ่านหนังสือ
ยังมีปุ่มสำหรับเรียกพนักงานบริการบนรถอีกด้วย

ยัง ยัง ยังไม่หมดเท่านี้…
ห้องน้ำที่อยู่ด้านท้ายของรถถูกแยกออกเป็นสัดส่วน
มีประตูกั้นอีกหนึ่งชั้นก่อนถึงห้องโดยสาร
โอกาสที่กลิ่นส้วมจะเล็ดลอดออกมาลดลงไปเยอะ
เสียดายไม่ได้ใช้บริการ เลยไม่รู้ว่าสะอาดมากน้อยเพียงใด

เหนือประตูทางเข้าห้องโดยสารมีตัวเลขดิจิตอลบอกเวลาสลับกับอุณหภูมิ
มีไฟสัญลักษณ์ห้องน้ำที่จะคอยบอกว่า มีคนใช้ห้องน้ำอยู่หรือไม่
และที่เจ๋งสุดคือ…มีกล้องวงจรปิด!!
(เราแอบโบกมือบ้ายบายกล้องไปด้วย)
ว้าว นี่มันมิติใหม่ของการเดินทางด้วยรถทัวร์ไทยเลยนะเนี่ย

พอรถเคลื่อนออกจากสถานีขนส่ง ก็ได้ยินเสียงพนักงานขับรถกล่าวแนะนำตัวเหมือนกัปตันบนเครื่องบิน
จบแล้วก็มีพนักงานบริการบนรถออกมายืนพูดด้านหน้า
อธิบายเรื่องความปลอดภัย แนะนำให้คาดเข็มขัดตลอดเวลาที่นั่งรถ
และขอความร่วมมือปิดเสียงโทรศัพท์เพื่อไม่ให้รบกวนเพื่อนร่วมทาง
แถมยังบอกว่าเป็นรถประหยัดพลังงาน เพราะควบคุมความเร็วอยู่ที่ 80-85 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (ซึ่งอันนี้ไม่รู้จริงหรือเปล่า เพราะเราไม่เห็นเข็มไมล์ แต่บ้างช่วงตอนดึกๆ ก็รู้สึกว่ารถแล่นเร็วกว่าช่วงชั่วโมงแรกพอสมควร)
ถังดับเพลิงมี 2 ถังอยู่ตรงไหนบ้าง ค้อนทุบกระจบอยู่บนผนังทั้งด้านซ้ายขวา
นี่ถ้าสาธิตการใส่ชูชีพด้วยต้องนึกว่ากำลังทะยานขึ้นฟ้าแน่ๆ

จากนั้นก็เริ่มแจกอาหารเครื่องดื่ม
เริ่มจาก snackjack ถุงเล็ก น้ำผลไม้ 1 กล่อง น้ำดื่ม 1 ขวด และอาหารกล่อง
เรากินไม่ไหว เพราะซัดส้มตำมาเต็มคราบก่อนขึ้นรถ
แอบแง้มกล่องดู ข้าวมันไก่ทอดหน้าตาดูดีเลยเชียว
(พอมากินวันรุ่งขึ้น เออ..อร่อยใช้ได้)
ปล่อยให้ผู้โดยสารเอ็นจอยกับการกินสักพัก
พนักงานก็มาเก็บขยะ และบอกว่า “ขออนุญาตปิดไฟนะครับ”
โหย..สุภาพมากๆ

จากสุรินทร์รถจอดเปลี่ยนคนขับที่คลองไผ่ นครราชสีมา แล้ววิ่งยาว
ถึงแถวๆ รังสิตเวลาเกือบตีสอง พนักงานเปิดไฟแล้วแจกนมถั่วเหลืองพร้อมผ้าเย็น
พอรถแล่นใกล้ถึงหมอชิต พนักงานคว้าไมค์มากล่าวขอบคุณผู้โดยสารเป็นการส่งท้าย
ถือเป็น “ซุดหยอด” ของรถทัวร์ไทยที่เราเคยนั่งมาเลยเชียว

ข้อด้อยที่เห็นมีเพียงเรื่องเดียว
คือแอร์ที่เย็นเกินไป จาก 25 องศาเซลเซียส
พอแล่นไปเรื่อยๆ อุณหภูมิก็ลดลงเรื่อย จนต่ำสุดที่ 13 องศาเซลเซียส
กลัวผู้โดยสารเน่าหรือเปล่าวะ ถึงได้เร่งแอร์ขนาดนี้
ถ้าแอร์ไม่หนาวเกินพอดี รับรองหลับสบายถึงปลายทางแน่นอน

เรารู้สึกประทับใจรถทัวร์ของนครชัยแอร์สุดๆ
จนต้องกลับมาเขียนป่าวประกาศลงในบล็อก
ของเขาดีขนาดนี้ก็ต้องช่วยกันสนับสนุน…จริงมั้ยเล่า
เอ้า ใครอยากใช้บริการโทรไปสำรองที่นั่งได้เลย 0-2936-3355

Sphere: Related Content

written by หมาซ่า